نمودار فعالیت های مطالعاتی و تربیتی مادران گل نرگس
 
زن یکتا موجودی است که می تواند از دامن خود ، افرادی به جامعه تحویل دهد که ازبرکاتش یک جامعه ، بلکه جامعه ها به استقامت وارزش های والای انسانی کشیده شود. امام خمینی (رحمة الله علیه)


تاریخ روز

امارگیر حرفه ای سایت

 
 
نویسنده : مدیر گروه 3 ( خانم شفیق)
تاریخ : دوشنبه 1391/10/11


محبت نقشی اساسی در تربیت آدمی دارد، چراکه محبت به انسان ها عزت نفس می دهد و انسان را در راه تربیت انعطاف پذیر می کند و این نرم بودن باعث نرم شدن روح طرف مقابل می شود تاحقایق را بهتر بپذیرد و در مقابل حق جبهه نگیرد. انسان به هرچه محبت پیدا کند بدو متمایل می شود ورنگ و بو و حال و هوای اورا می گیرد، بنابراین روش محبت کارسازترین روش دراصلاح آدمی و متصف کردن متربی به صفات نیکویی انسانی است. امام علی علیه السلام می فرمایند: "دوستی ورزیدن پیوند با مردم را فراهم آرد" بی گمان در تربیت، تا پیوندی انسانی و ارتباط عاطفی و زمینة دوستی فراهم نشود، نمی توان گامی در جهت اهداف مطلوب برداشت. این در شاخصه تربیت انسانی است. خداوند در سرشت موجود عشق ذاتی سیر به سوی کمال خود را ایجاد کرده است وروش محبت در تربیت بر چنین سنتی استوار است.

 از علی علیه السلام روایت شده که فرمودند از رسول خداصلی الله علیه وآله دربارة سنت آن حضرت پرسیدم، فرمودند: محبت بنیاد واساس در روش و سنت من است.

رسول خداصلی الله علیه وآله آن تحول اساسی را در پرتو چنین روشی محقق ساخت. زیرا روش محبت در تربیت روشی است برانگیزانندة همه استعدادهای آدمی در جهت کمال مطلق. 

خداوند مهربان ترین مهربانان است و از روی لطف و کرم و مهر به بندگان خود نظر دارد و خطاهایشان را می بخشد و بدون حدوحساب نعمت ارزانیشان می دارد و این محبت اوست که دل ها را به امید زنده می کند و آدمی را نسبت به محبت سوق می دهد. لازمة محبت بنده نسبت به خدا و اولیاءالله اطاعت است واین یعنی به دست آوردن سعادت ابدی. خداوند محبت می کند و راهنمایی می کند و بنده اطاعت می کند و اینگونه خود را به خدا می رساند. 

دختر وپسری دوران عقد را می گذراندند دختر آبله گرفت عروسی دو هفته عقب افتاد بعد از دو هفته حال دختر خوب نشد باز عروسی عقب افتاد و این وضع ادامه پیدا کرد، صورت دختر مرتب بدتر می شد دختر عصبی شده بود پسر بعداز مدتی ادای کوری درآورد. بعد از این اتفاق دختروپسر عروسی کردند. در عروسی همه می گفتند عروس به این زشتی همان بهتر که داماد نابینا است. بعداز یکسال زن فوت کرد و مرد که ادای کورشدن را درمی آورد عینک را برداشت. از او پرسیدند چرا این کار را کردی؟ گفت: من جز شرط عشق کاری نکردم، بعد که در زندگی او تحقیق کردند دیدند پسر مادری داشته که بسیار با محبت بوده و آنقدر درون بچه را از محبت پرکرده که پسر لبریز از محبت شده و پسر با این تربیت بزرگ شده! 

ضرورت و اهمیت محبت

 انسان تشنة محبت است، هرکسی خود را دوست دارد، می خواهد محبوب دیگران باشد، احساس محبوبیت دل را شادمان می گرداند. محبت مفهومی است که به طور دو جانبه بر رفتار مربی و متربی اثر می گذارد، تا فردی کسی را دوست نداشته باشد چگونه می تواند او را تربیت کند؟ اصولاً نقش محبت در تربیت نقش کلیدی است. از مهم ترین امور در تربیت و در برقراری ارتباط موثر به شمار می رود، زیرا چنین رابطه ای طبیعی است و رابطه براساس زور و خشونت و هر رابطه دیگر غیرطبیعی خواهد بود. از آنجا که والدین نخستین سرپرست فرزند می باشند لازم است به این نیاز فرزند توجه خاص داشته باشند و بدانند پاسخ گویی صحیح به این نیاز اساس و پایه تربیت او را تشکیل می دهد، زیرا ارضای این نیاز موجب آرامش روانی، امنیت خاطر، اعتمادبه نفس، اعتمادبه والدین و حتی سلامتی جسمی او می شود.

 پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند: "فرزندان خود را بسیار ببوسید زیرا با هر بوسه ای برای شما درجه ای در بهشت فراهم می شود." 

از اینروست که وقتی آن شخص به روی سر پیغمبر خاکستر می ریخت یکروز که نیامد و مریض شد پیامبر گرامی به دیدار او رفت و به او محبت کرد و او را شیفته خود کرد. بنابراین اساس کار والدین که با فرزندان سروکار دارند باید لطف و رحمت و ابراز محبت باشد. محبت عامل پیوند و ایجاد همبستگی بین افراد است و اگر آن نبود، الفت و انسی در بین انسان ها نبود، هیچ فردی بار مسؤلیت و زندگی دیگری را به عهده نمی گرفت. هیچ تعادل و ایثاری پدید نمی آمد. اعمال محبت برای همه انسان ها مخصوصاً در محیط تعلیم و تربیت امر ضروری است چراکه محبت عاملی برای سلامت جسم و روان است و سبب شفای فرد از نابسامانی های رفتاری اخلاقی و روشی برای غنی ساختن روابط انسانی و سلامت برخوردهاست. زبان ارتباط با انسان ها به ویژه کودکان زبان محبت است و با خشونت و بی محبتی نمی توان کسی را تربیت کرد.

 اهمیت روش محبت از این جهت است که محبت اطاعت آور است و سبب همراهی می شود. پیامبراسلام صلی الله علیه وآله فرمودند:  انسان با کسی همراه است که او را دوست می دارد. میان محبت و اطاعت رابطة معیت وجود دارد، با ظهور محبت اطاعت و همرنگی پیدا می شود.

 وقتی محبت والدین در دل فرزند بنشیند فرزند مطیع و پیرو آنها می شود و از وظایف و تکالیفی که برعهدة اوست سرپیچی نمی کند. استواری شخصیت و سلامت رفتار آنان تا اندازة زیاد به محبت بستگی دارد که در دورة تربیت دیده اند. فرزندانی که در محیطی با محبت پرورش می یابند به ارجمندی می رسند و بهتر می آموزند و دیگران را دوست می دارند و در اجتماع رفتار انسانی دارند. با گرمای محبت است که زندگی معنا می یابد و چراغ استعدادهای فرزندان شعله ور می شود. انگیزه تلاش و خلاقیت آنان فراهم می شود. 

پیامبربزرگ اسلام بچه ها را خیلی دوست می داشت وبه آنها مهر می ورزید و همواره می فرمودند: کودکان را دوست بدارید و با آنها رحیم و مهربان باشید. 

والدین می خواهند در فرزندان تغییر به وجود بیاورند، شخصیت آنها را شکل دهند و اعتقادات ویژه ای در ذهن آنان بپرورانند، چگونه می شود بدون محبت و دوستی ذهن فرزندان را به سوی تغییر در جهت موردنظر آماده ساخت و بسوی رشد و کمال سوق داد؟ 

روانشناسان حتی ریشه بسیاری از انحرافات و کج روی ها را در کمبود محبت می دانندو معتقدند مادام که این نارسایی و کمبود در آنان جبران نشود امکان اصلاح در آنها نخواهد بود. مربی نمی تواند بدون تامین این نیاز )محبت( با متربی رابطه برقرار کند و پیام تربیتی خود را به او برساند. ابتدا باید قلب متربی را فتح کرد و بعد بر عقل و اندیشه او تاثیر گذاشت. تا زمانیکه متربی محب مربی نباشد مستمع او نخواهد بود.

 انسان اسیر محبت و محکوم آن است تا جایی که گفته اند، "الانسان عبیدالاحسان" احسان و اظهار محبت و دوستی می تواند انسان را تا سرحد بندگی به پیش ببرد. پروردگار جهان بندگانش را دوست می دارد و دوستی او عامل رشد و تربیت آنان است و پلیدی ها را از روح و روان آنان می زداید. خداوند در قرآن کریم بارها از محبت خویش به بندگان یاد می کند: من محبتی از خودم را برتو افکندم تا در برابر دیدگان  من ساخته شدی.(طه/39)

امام صادق علیه السلام می فرمایند: محبت خداوند اینچنین بر شخصیت آدمی تاثیرمی گذارد  زمانیکه خداوند بنده اش را دوست بدارد:  اطاعت و فرمان پذیری را به او الهام می کند، قناعت را در او پرورش می دهد، بینش عمیق دینی را در او افزایش می دهد.

 امام صادق علیه السلام فرموده اند: حضرت موسی عرض کرد خدایا چه اعمالی نزد تو برتراست؟ فرمود: دوست داشتن کودکان، زیرا من آنان را بر فطرت یگانه ام (توحید)آفریدم.

 ابراز محبت 

یکی ازنکات مهم درمسأله محبت به فرزنداین است که والدین تنها به محبت درونی اکتفا نکنند، زیرا محبت وقتی از راهکارهای مؤثر درتربیت خواهد بودکه والدین آن را ابراز و اظهار و فرزند را از محبت خود آگاه سازند وگرنه اصل محبت داشتن تنها برای محبت کننده مفید می باشد نه برای محبت شونده. پیامبراسلام صلی الله علیه وآله فرمودند: هرگاه یکی از شما برادرش را دوست داشت این دوستی را به اطلاع او برساند که این کار برای دوستی و رابطه بین شما بهتراست. والدین کاردان و آگاه کسی است که مراتب دوست داشتن خود را به شکل مقتضی و قابل درک به فرزندان خود نشان دهند.  

 افراط و تفریط در محبت

 روش محبت در تربیت زمانی مفید و کارساز خواهد بود که از اعتدال خارج نشود وبه افراط و تفریط کشیده نشود. محبت که باعث رشد و شکوفایی فرزندان می شود محبتی است که معتدل و راستین و به دوراز تکلف و تضییع باشد و متناسب با سن وسال و وضع و حال فرزندان باشد. اگر در گذشته برای تربیت کودکان و نوجوانان از روش های نادرست تربیتی همچون برخورد تحقیرآمیز و وادار کردن آنها به کارهای سخت، ناسزاگویی و ضرب وشتم در یک کلام بها ندادن به درک و شخصیت آنها اعمال می شد و عوارضی چون تندخویی و اضطراب،بدبینی، کینه توزی، خشونت، بزهکاری و ارتکاب جنایات را درپی داشت، امروزه در سایة پیشرفت علوم و پدیدآمدن علم روانشناسی و روانکاوی و تحقیق در روش های تربیت کودکان و نوجوانان، تلاش براین است تا با ارتباطات مهرآمیز و مبتنی بر محبت شاهد این امور ناهنجار و ناپسند نباشیم. ولی والدین با افراط و دور شدن از حداعتدال با محبت و نوازش های غیرواقع بینانه موجبات خصلت های ناپسند دیگری را در فرزندان فراهم می کنند که حاصل روش نادرست آنان افرادی پرتوقع، ازخودراضی، ضعیف و زودرنج اند که در برخورد با کمترین ناملایمات و مشکلات زندگی دچار یأس و عقده حقارت، ناراحتی های روانی و فشار شدید روحی گشته نهایتاً در زندگی تحصیلی و اجتماعی شکست خواهند خورد.

 بنابراین والدین باید فرزندان خود را صمیمانه دوست بدارند ولی با چشم واقع بین عیب ها و صفت های ناپسند آنها را نیز ببینند و خردمندانه آنها را اصلاح کنند. یا مثلاً بچه یک خطایی کرده، نمازش را که می خواند، روزه اش را که می گیرد، حجابش را که دارد یک خطا هم کرده مجازاتش کنم نه اینکه کل هستی اش را ازبین ببرم، انسانیت او را زیر سوال ببرم فقط خطایش را تنبیه کنم بعد همانجا بگویم تو البته این خوبیها را داری. باید به بچه بفهمانیم که او را دوست داریم بدون قیدوشرط ولی با این کارش مشکل داریم. اگر ارضای غرایز و تمایلات طبیعی و ابراز علاقه و محبت امری لازم است، بکارگیری درست و اعمال منطقی آن نیز مسأله ای است ضروری. تسلیم شدن بی قیدوشرط در مقابل خواسته های نیک و بد کودکان و نوجوانان، مهرورزی به جای تنبیه و توبیخ نه تنها نتیجه مطلوب تربیتی ندارد، بلکه در شخصیت آنان لطمه جبران ناپذیری خواهدزد.

 فواید و آثار محبت

 محبت به فرزندان دارای آثار خوب و فواید زیادی است که برخی از آنها عبارتنداز:

1-     محبت عامل شادابی و نشاط است. والدین هرچه به فرزند بیشتر محبت کند به شادمانی خاطر او بیشتر مدد رسانده و او را بیشتر دلخوش ساخته است.

2-      فرزند از این طریق شیوة محبت به دیگران را یاد می گیرد. فرزندی که مورد محبت واقع نشود علاوه براین که دچار اختلالات جسمی،روحی و روانی خواهد شد، در یادگیری محبت نیز دچار مشکل می شود و درآینده در محبت به دیگران نیز ناتوان خواهد بود.

3-      زمینة اعتماد به نفس است. فرزندی که استقلال و اعتمادبه نفس داشته باشد برای حل مشکلات در انتظار دیگران نمی نشیند بلکه با همت عالی و اراده آهنین وارد میدان عمل می شود وتا به هدف نرسند دست از کوشش و فعالیت برنمی دارد.

4-     از انگیزه های قوی فعالیت فرزندان است. فرزندی که محبت می بیند بیشتر و زیادتر تن به کار می دهد وعرصه تلاش، تحصیل و رشد را زیباتر می بیند.

5-    بامحبت به فرزندمی توان علاقة او را به خود جلب کرد ودر نتیجه فرزند به والدین خود اعتماد و اطمینان می کند وبا اوارتباط برقرار می کند واز آنها حرف شنوی دارد واز این طریق زمینه تربیت فراهم خواهد شد. 

حضرت علی علیه السلام می فرمایند: قلب های انسان ها وحشی است هرکس به آنها محبت کند به او روی خواهند آورد.

این مطلب ادامه دارد...

 

موضوعات مرتبط: حدیث، تربیتی، مهارتهای زندگی
 
 
این وبلاگ در نظر دارد انعکاسی باشد از فعالیت های مطالعاتی مادران گل نرگس در زمینه های تربیتی از جمله اخلاق درخانواده ، تربیت فرزندان ،مهارتهای زندگی و...
دغدغه اصلی مادران گل نرگس ساختن خود وهدایت فرزندانشان در مسیر عبودیت است .مادران گل نرگس در هشت گروه به فعالیت می پردازند که هرگروه باذکر شماره خود در وبلاگ مطلب می گذارند .
خوشحال می شویم مطالبی را که می خوانید و استفاده می کنید روی هرکدام نظر بگذارید .